Ipinaskil ni: Raul Funilas | Setyembre 16, 2009

Sa Burlis Na Batis

Likot ng isipa’y biglang alaalang
Tinudla ng pukaw ang isang dalagang
Laging lumulusong sa batis Kayganda
Upang maanlawan ang kanyang labada.

Tuwing matatapos na siya’y mag-anlaw,
Agad maliligo at magtatampisaw
Sa tubig-malamig at kanyang katawa’y
Walang isinaplot…”hehe…Silipan.”

Daka’y ilalabas ang hindig ng galit
Upang mapaalpas ang likidong lintik
Na nagpapahirap sa bubot na isip
Sa kubling palanas ng Burlis na Batis.

Nang ako’y rumaos sa rurok-ligaya,

Ako pala’y masid ni ama…May tawa!

Sa batisang burlis
ng UP-Diliman


Mag-iwan ng Tugon

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

Mga Kategoriya

%d bloggers like this: