Ipinaskil ni: Raul Funilas | Pebrero 18, 2009

Isipin Mo Lamang

Isipin mong nasa tubigan ka at namamalakaya.

Sumagpang sa sima ang isang malaking buwaya,

Hinuran ang bangka mo hanggang sa may aplaya;

Ikaw ang isinilid sa banyera at ibinenta sa sakadora.

Isipin mong nakasakay ka sa pampasaherong bus.

May umakyat na mamang may baril at sabay tutok

Sa lahat at ang mga mahahalagang bagay ay dinukot;

Ikaw’y umanas ng bulong: “Huwag naman kayong bastos.”

Isipin mong ikaw ay ibong lumilipad sa himpapawid.

Nang may dumaang eroplanong malaki at mabilis,

Ikaw’y sinagasa at nagkabali-bali ang iyong bagwis;

Wala kang nagawa kundi sa sanga ng ulap ay kumapit.

Isipin mong tayong lahat ay iisa at pantay-pantay,

May makita ka kaya sa ating kaligirang nag-aaway?


Mag-iwan ng Tugon

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

Mga Kategoriya

%d bloggers like this: