Ipinaskil ni: Raul Funilas | Oktubre 30, 2007

2 Tula ni Tata

Balada Sa Kumparsa Ng Manunugtog

Wala kayong gagawin kung hindi ang umindak.
Kayong nasa parangan, kabundukan at s’yudad,
Isalisod ang paa’t kamay ay ipalakpak
Sa tuwing daliri ko’y nasa bagting na k’werdas.

At pakinggan ang bagting nitong bagong panahon,
Alimaymayan ninyo ang kakaibang hugong;
Tila mga himigin sa duyang umuugoy
Kahimig din ay tubig na lagaslas sa talon.

Maghapon at magdamag kayo ay magsisayaw,
Sa prusisyo’t Karakol, sa Trumba’t kapistahan;
Dahil ngayon ang takdang ang Bandurya kong hiram
Ay hindi na sasaliw.(Kupas na’t namamagaw.)

Huwag kayong titigil ng pagsayaw sa tugtog,
Kahit panahong bagting ay laos at namaos..

Ikaw Ang Puntod Ng Aking Pag-ibig

Bakit mo nililikom ang aking kasalanan
Kung ikaw’y masasaktan sa aking nakaraang
Iyong binabalikan? Anong gustong patunay
Ang aking gagawain upang di ka malumbay?

At kung pagkakasala ang aking pagtatapat
Na ako’y narahuyo sa panahong lumipas,
Ang hingi ko at samo’y ang ako’y mapatawad;
At kung mamarapati’y agad ngayong igawad.

Ang aking nakaraan ay aklat na natiklop,
Kaya h’wag nang bubuksa’t matagal ko ng limot.
At ngayon, inaakda’y sa bagong iniirog
Na bumagbag sa pusong masasal ang pagtibok.

Ang aking pakiusap sa salita’y manalig—
Na ikaw ang pamuntod ng wagas kong pag-ibig.


Mag-iwan ng Tugon

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

Mga Kategoriya

%d bloggers like this: